Eh, nee. En waarom niet? Omdat coaching valt onder “preventieve zorg”. Dat de zorgverzekeraars nog niet zo goed geïnformeerd zijn dat wij coaches heel veel kinderen uit de jeugdzorg en GGZ kunnen houden, wat de zorgverzekeraars veel geld zou schelen, is gewoon jammer en vette pech.

“Ik zou dat echt noooooit betalen hoor!” zei iemand laatst tegen mij toen ik vertelde wat een coachingstraject kost bij mij. Ik was oprecht verbaasd. “Dus als je kind, dat je 9 maanden gedragen hebt, opgevoed en verzorgd hebt tot het kind dat het nu is, niet lekker in z’n vel zit en er niet uitkomt, wil je zo goedkoop mogelijk hulp daarbij? Ik zeg succes, maar het gaat je niet veel brengen vrees ik.”

Vervolgens ging deze moeder naar een pubercoach die meer dan de helft goedkoper is dan ik. En ik zeg expres “goedkoper is”, want dat alles goedkoper was, bleek na een aantal weken wel. De moeder was na 5 sessies € 300,- lichter en had een kind wat nog steeds niet lekker in z’n vel zat. Of ik nog plek had…? Natuurlijk! Na 5 sessies had de moeder weliswaar meer dan het dubbele betaald dan bij de vorige coach, maar had daarna wel een kind wat blaakte van gezondheid en ontspannen en blij in z’n vel zat.
Na de laatste sessie zei ze: “Sorry voor eerder. Je maakt je tarieven meer dan waar en het siert je dat je staat voor wat je waard bent. Nu ik mijn kind lekker in z’n vel zie, realiseer ik me dat ik daar wel een miljoen voor over had gehad.”

Toen ik een keer mijn nota’s van de zorgverzekering zat te bekijken, omdat ik nieuwsgierig was naar wat de verzekering eigenlijk aan mij en mijn kinderen kwijt was, schrok ik me kapot! Wat een bedragen voor dat ene bezoekje aan de huisarts, meerdere afspraken bij de KNO-arts, tandarts, kinderarts en orthodontist. Dat artsen veel geld verdienen weet iedereen, en dat vindt iedereen ook normaal, want ze helpen nou eenmaal mensen van hun last af. Ehh…..dat doe ik als kindercoach toch ook? Waarom zou ik minder mogen verdienen? Is het minder waard om je kind psychisch stabiel op te laten groeien, dan buisjes in z’n oren te plaatsen om beter te kunnen horen?

Mijn moeder heeft een fysiotherapiepraktijk en heeft patienten die wel meer dan 30 behandelingen nodig hebben. Die patiënten moeten het of zelf betalen, of zich aanvullend laten verzekeren a een paar tientjes extra per maand. Dat is een paar honderd euro per jaar. Maar dat betaal je, omdat je ergens flink last van hebt, je knie bijvoorbeeld, of omdat je kind fysiotherapie nodig heeft vanwege een flinke blessure. Waar je echt last van hebt, wil je opgelost hebben. En als je dat zelf niet kan, schakel je daar hulp bij in. Volkomen logisch! En leuk als dat (gedeeltelijk) vergoed wordt, maar zo niet, ook prima. Dan shop je een maand wat minder, of boek je een zomer een goedkopere vakantie. Zulke maanden en jaren heb ik ook nog steeds weleens. Mijn oudste heeft een beugel, en daar komt volgend jaar een andere beugel bij. Kost me een vermogen, maar ik betaal het wel. Want een mooie glimlach met rechte tanden is me voor mijn kind echt veel waard.

Wat heeft jouw prioriteit? Investeren in het welzijn van je kind of in een extra week op Ibiza of in Italië…?